Johan Blaauw

“De kosten mogen niet worden doorgeschoven naar de toekomst”

Wij hebben ruim twintig jaar op een steenworp afstand van de Hunze gewoond. Vroeger waren hier jaarlijks overstromingen. De oplossing destijds was kanaliseren, het overtollige water zo snel mogelijk afvoeren. Toen ik aantrad als waterschapsbestuurder, was er net een hermeanderingsproject in de Hunze afgerond zodat er juist extra water kon worden opgevangen. Dergelijke projecten zijn een positieve ontwikkeling. We houden het water nu zo lang mogelijk vast, waar dit voorheen snel werd afgevoerd. Bovendien krijgt het een ecologische boost.

We moeten inspelen op veranderende omstandigheden. Of het nu gaat over de opwarming van de aarde, de stijging van de zeespiegel of het stoppen met het gebruik van bepaalde fossiele brandstoffen. Voor een deel moeten we Europees beleid volgen, maar we kunnen ook nog heel veel zelf doen. Het terugdringen van bestrijdingsmiddelen, maar ook het afkoppelen van hemelwaterafvoer en de bronaanpak van de medicijnresten in het water moeten we zelf oppakken. Dit is goed voor de inwoners, maar ook flora en fauna zullen hiervan profiteren. We zullen ervoor moeten zorgen dat onze kinderen en kleinkinderen op een verantwoorde wijze kunnen blijven wonen in dit mooie gebied. Vanuit het economisch blikveld is hierbij een vereiste dat de kosten niet worden doorgeschoven naar de toekomst. Dat daarbij de gemaakte kosten op een verantwoorde en correcte wijze worden verdeeld tussen de verschillende groeperingen is een must. Politiek mag hierbij mijns inziens geen drijfveer zijn.

Was deze informatie nuttig?