Column Margreet Beetsma
Lekkage
Plok, plok, poing, splet, pats...
Als het programma ‘Wedden, dat?’ nog zou bestaan, zou ik hoge ogen gooien met het raden van lekkage-geluiden: op een houten vloer, in een steelpan, tegen de rand van m’n bed, op mijn voorhoofd... Ik heb het allemaal meegemaakt. Mijn vroegste lekkage-ervaring moet in een tent geweest zijn. Zo’n fijn ouderwets ding met twee schuine kanten en palen in het midden, waardoor je zo makkelijk in en uit kon struikelen. Als het regende mocht er niks tegen de binnentent aankomen, want anders ging het misschien doorsijpelen...Misschien?...dat gebeurde gewoon altijd! En in mijn beleving begon het ook altijd ’s nachts te regenen. Moesten wij op onze slippertjes naar de caravan van mijn ouders ‘soppen’, om daar opgevouwen tussen de aanrechtkastjes en de porta potti te gaan slapen. Maar, je was er wel lekker even uit...
Tja, een tent in de regen, da’s vragen om moeilijkheden, zou je kunnen zeggen, maar ook binnenshuis word ik achtervolgd door lekkage.
In mijn eerste huis was het echt bar en boos. De huurbaas had zelf op zeer ‘professionele en architectonisch-verantwoorde wijze’ een bovenverdieping op een prachtig 19e eeuws pand geplaatst, waardoor een prima slaapplek was gecreëerd. Dacht hij... Zodra het een beetje waaide, leek het wel alsof je op een woest kreunende driemaster zat, omdat de isolatieplaten onder het dak dan gingen schuiven. Kwam daar nog wat regen bij, dan at ik steevast chinees of patat, omdat alle pannen rond het bed stonden opgesteld. Het dak was zo lek als een mandje.
In het volgende huis zou het beter gaan. Nieuwbouw, dus wat kon er gebeuren. Dat een CV-ketel ook aardig wat ellende kan veroorzaken...daar had ik nooit bij stilgestaan. Het gebeurde tijdens onze vakantie. De buurman zag water onder de voordeur door komen. De ketel was gaan lekken en het water had tijdens onze afwezigheid vrij spel gehad. Dat was nog eens leuk thuis komen.
En dan onze huidige woning, met serre, voor dat fijne stukje ‘natuur in huis’. U raadt het al...die natuur komt bij ons letterlijk binnen. Als het buiten regent, doet het dat binnen ook.
Houdt het dan nooit eens op...?
Nou nee. Binnenkort kan ik weer lekkage verwachten. En dat klinkt volgens de verloskundige als ‘flatssssjjjj’, of ‘drup, drup’. ’t Is maar net hoeveel vruchtwater je als aanstaande moeder verliest. Ach, ’t is weer eens wat anders dan pling, poing en splet.
Als het programma ‘Wedden, dat?’ nog zou bestaan, zou ik hoge ogen gooien met het raden van lekkage-geluiden: op een houten vloer, in een steelpan, tegen de rand van m’n bed, op mijn voorhoofd... Ik heb het allemaal meegemaakt. Mijn vroegste lekkage-ervaring moet in een tent geweest zijn. Zo’n fijn ouderwets ding met twee schuine kanten en palen in het midden, waardoor je zo makkelijk in en uit kon struikelen. Als het regende mocht er niks tegen de binnentent aankomen, want anders ging het misschien doorsijpelen...Misschien?...dat gebeurde gewoon altijd! En in mijn beleving begon het ook altijd ’s nachts te regenen. Moesten wij op onze slippertjes naar de caravan van mijn ouders ‘soppen’, om daar opgevouwen tussen de aanrechtkastjes en de porta potti te gaan slapen. Maar, je was er wel lekker even uit...
Tja, een tent in de regen, da’s vragen om moeilijkheden, zou je kunnen zeggen, maar ook binnenshuis word ik achtervolgd door lekkage.
In mijn eerste huis was het echt bar en boos. De huurbaas had zelf op zeer ‘professionele en architectonisch-verantwoorde wijze’ een bovenverdieping op een prachtig 19e eeuws pand geplaatst, waardoor een prima slaapplek was gecreëerd. Dacht hij... Zodra het een beetje waaide, leek het wel alsof je op een woest kreunende driemaster zat, omdat de isolatieplaten onder het dak dan gingen schuiven. Kwam daar nog wat regen bij, dan at ik steevast chinees of patat, omdat alle pannen rond het bed stonden opgesteld. Het dak was zo lek als een mandje.
In het volgende huis zou het beter gaan. Nieuwbouw, dus wat kon er gebeuren. Dat een CV-ketel ook aardig wat ellende kan veroorzaken...daar had ik nooit bij stilgestaan. Het gebeurde tijdens onze vakantie. De buurman zag water onder de voordeur door komen. De ketel was gaan lekken en het water had tijdens onze afwezigheid vrij spel gehad. Dat was nog eens leuk thuis komen.
En dan onze huidige woning, met serre, voor dat fijne stukje ‘natuur in huis’. U raadt het al...die natuur komt bij ons letterlijk binnen. Als het buiten regent, doet het dat binnen ook.
Houdt het dan nooit eens op...?
Nou nee. Binnenkort kan ik weer lekkage verwachten. En dat klinkt volgens de verloskundige als ‘flatssssjjjj’, of ‘drup, drup’. ’t Is maar net hoeveel vruchtwater je als aanstaande moeder verliest. Ach, ’t is weer eens wat anders dan pling, poing en splet.

Margreet Beetsma (1973) is journalist en presentatrice. Bekend van onder meer ‘Het Klokhuis’ en ‘Editie NL’. Ze woont in Groningen. Wat heeft ze met water?
<-- Terug

