Toen onze buren laatst voorzichtig het woord ‘jungle’ lieten vallen in een gesprek over onze tuin, wisten wij: het is tijd voor actie! Toen we dit huis ruim een jaar geleden kochten vonden we dat al, maar volgens de ‘experts’ was het beter om eerst eens alle seizoenen mee te maken. Zo gezegd zo gedaan en eigenlijk kwam het ons wel goed uit, want met de nodige interne verbouwingen en de komst van een kind was er toch weinig tijd. Inmiddels hebben we de seizoenen en de bijbehorende zonnestanden uitgebreid kunnen bestuderen en wordt er aan de keukentafel druk geschetst. Nu is onze tuin niet zomaar een tuin. De vorige bewoners hebben er zichtbaar goed over nagedacht en tuingidsen bestudeerd, want alles klopt. Er zijn hoogteverschillen gemaakt met muurtjes en trapjes, daartussen bolvormige buxuspartijen, zorgvuldig op kleur gekozen hortensia’s en aan de randen fris groene boompjes op stam, coniferen en een blauwe regen die nonchalant over de muur hangt. Let wel, dit was de situatie die wij anderhalf jaar geleden aantroffen. Inmiddels hebben de buxussen hun vorm verloren, hangen de hortensia’s helemaal buiten de borders en schieten brandnetels overal de grond uit. Een duidelijk geval van ‘geen groene vingers’. Onze buren hebben daar blijkbaar ook last van. Zij hebben  gekozen voor een onderhoudsvrije tuin. Met andere woorden: veel tegels, wat potten erop en klaar is Kees. Lekker weinig werk en in ieder geval genoeg plaats voor de tuinmeubels. Klinkt aantrekkelijk, maar ’t is niet echt verantwoord, heb ik geleerd tijdens de opnames voor de tv-serie ‘Over Water’ in 2004. Omdat we in Nederland zo langzamerhand alles dichtgooien met bebouwing, tegels en asfalt kan het regenwater geen kant meer op! Of –beter gezegd- het kan nog maar één kant op, namelijk het riool in.
Waar het overtollige regenwater vroeger nog rustig wegzakte in de grond, is dat –door de harde bestrating- nu niet meer mogelijk, met als gevolg overvolle riolen.
En omdat bij een overvol riool het water boven de putjes uitkomt en de straat overstroomt, moeten de waterschappen noodoplossing bedenken als bergbassins, waarin –ten tijde van veel regen- het overtollige water tijdig kan worden opgeslagen. Waarna het water–als het peil weer is gezakt- alsnog terug stroomt in het riool.  Ja, u hoort het, de theorie zit er nog goed in. Nu alles nog in de praktijk brengen in mien toentje...

<--Terug

Margreet Beetsma (1973)  is journalist en presentatrice. Bekend van onder meer ‘Het Klokhuis’ en ‘Editie NL’. Ze woont in Groningen. Wat heeft ze met water?

Aanmelden voor de nieuwsbrief